Miley Cyrus: Can't Be Tamed

    H Miley Cyrus είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα άτομα στον πλανήτη αυτή την στιγμή. Οι μισοί τηην μισούν κι οι υπόλοιποι την λατρεύουν. Άλλοι την λένε καλλίφωνη ενώ άλλοι την θεωρούν άφωνη. Υπάρχουν άτομα που θέλουν να της μοιάσουν (σοβαρολογώ τώρα) κι άτομα που την λένε σκύλα και τσουλάκι και δεν ξέρω ούτε εγώ τι άλλο.

  Πριν αρχίσω την περιγραφή να ξεκαθαρίσω την γνώμη μου για την Miley γιατί δεν θέλω να φανώ υποκειμενική και να φάω του κόσμου τα σχόλια από haters. Δεν την έχω δει ως ηθοποιό, αν και σκέφτομαι να νοικιάσω το The Last Song, καθώς δεν βλέπω Hannah Montana. Σαν τραγουδίστρια την βρίσκω ούτε ζέστη ούτε κρυο, έχει δρόμο μπροστά της, αλλά μερικά της τραγουδάκια είναι αρκετά πιασάρικα σαν το See You Again. Η φωνή της χρειάζεται κάποια βελτίωση γιατί μερικές φορές νιαουρίζει. Σαν προσωπικότητα είναι συμπαθέστατη και πολύ ειλικρινής κρίνοντας από τις δυο συνεντεύξεις που έχει δώσει στο Glamour. Αυτός ήταν ο επίλογος για την Miley Cyrus μέχρι το leak του Can't Be Tamed γιατί η δεύτερη προσπάθεια είναι συνήθως καθοριστική, πόσο μάλον για μια κοπέλα που θέλει να ξεφορτωθεί την ταμπέλα της Hannah Montana.

    Η Miley κι η Hollywood Records δεν θα μπορούσαν να κάνουν χειρότερη επιλογή για παρθενικό single από το ομότιτλο. Είναι πολύ δήθεν και κλισέ. Anyway, η κοπελιά μας λέει "I can't be blamed". Άντε, της την χαρίζω, αλλά αυτό να μην επαναλειφθεί! Όπως και να 'χει το πράγμα, υπάρχουν κομμάτια που είναι καλύτερα απ' αυτό για να κάτσω να θάψω αυτό όπως το Permanent December που αν δεν λάβεις υπόψην τους στίχους που λένε "είμαι τσουλάκι, αλλά για καλό σκοπό" και την μικρή του ομοιότητα με το Tik Tok αυτής της λέρας, της Kesha, είναι ένα αρκετά διασκεδαστικό dance/pop κομμάτι. Άλλο ένα upbeat κομματάκι που αξίζει να αναφερθεί είναι το πιασάρικο Liberty Walk, όπως και το Who Owns My Heart. Από τα πιο ήρεμα ξεχωρίζουν το cover του  Every Rose Has Its Thorn κι όλως περιέργως η μπαλάντα Stay παρόλη την ομοιότητα με το I Can't Break It To My Heart της Delta Goodrem.

   Αν και το album έχει ένα hit μέρος, δεν λείπουν το miss. Εκτός από το ομότιτλο κομμάτι, υπάρχουν κι άλλες παραφωνίες και το λέω κυριολεκτικά. Στο Robot γίνεται μια προσπάθεια για pop punk που καταλήγει σ' ένα υστερικό τραγούδι. Το Forgiveness And Love είναι άλλη μια άδυναμη στιγμή αφού στο ρεφρέν ακούγεται περισσότερο σαν κομμάτι γραμένο για τα Χριστούγεννα παρά σαν μια μπαλάντα για όλες τις εποχές του χρόνου. Αδιάφορα είναι  επίσης τα Take Me Along και My Heart Beats For Love. Τα υπόλοιπα τραγούδια λίγο πολύ ακούγονται μα δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.

  Ανακεφαλαιώνοντας, το Can't Be Tamed είναι αρκετά συμπαθητικός δίσκος, αλλά όχι και τέλειος. Αυτό που εκτιμώ είναι το αυτοβιογραφικό στοιχείο στους στίχους της και το γεγονός ότι τραγουδάει με περισσότερη αυτοπεποίθηση απ' ότι στο Breakout. Είναι ένα βήμα πιο πέρα για την μουσική της Miley, αλλά έχει κάμποσο δρόμο για να τελειοποιηθεί, ειδικά στις μπαλάντες. Το αποτέλεσμα δεν είναι απογοητευτικό, το κάθε άλλο μα το όλο πράγμα είναι λίγο hit και miss. 6/10

	01. Liberty Walk 02. Who Owns My Heart 03. "Can't Be Tamed" 04. Every Rose Has Its Thorn 5. "Two More Lonely People" 6. "Forgiveness and Love" 7. "Permanent December" 08. Stay 9. "Scars" 10. Take Me Along 11. Robot 12. My Heart Beats For Love

2 Δωράκια Από Μένα Για Σας!

Επειδή είμαι καλός άνθρωπος  (ναι, ξέρω, what?), σας έφτιαξα δυο συλλογούλες για ν' ακούτε στο αμάξι ή στο ipod ή στο mp3 για τις διακοπούλες σας.
                          Collection No1:  1 Relax Bitches!
                                Αυτή την συλλογή την έφτιαξα για βουκολικές διαδρομές. Enjoy!

                                                         01.  Shiloh - Alright      
                                                         02. Lenka - The Show
                                                         03. Erin McCarley - Pony (It's OK)
                                                         04.Addison Road - Fight Another Day
                                                         05. Terra Naomi - Say It's Possible
                                                         06. Rachael Yamagata - Worn Me Down
                                                         07. Michael Paynter ft The Veronicas - Love The Fall
                                                         08. Monika - Not Enough
                                                         09. Natalie Imbruglia - Glorious
                                                        10. Alexz Johnson - Voodoo
                                                        11. Jewel - Stay Here Forever
                                                        12. Ashley Arrison - Trying To Help You Out
                                                        13. Orianthi - Now Or Never
                                                        14. She & Him - Don't Look Back
                                              Collection No2: Woohoo!
                                 Για τρελά γκαζώματα στην Εθνική Οδό όταν δεν υπάρχει ψυχή!

                                       01. Orianthi - Addicted To Love
                                       02. Vanessa Amorosi - This Is Who I Am
                                       03. Gabriella Cilmi - Save The Lies
                                       04. Automatic Loveletter - Don't Let Me Down
                                       05. Rogue Traders - We're Coming Home
                                       06. The Pretty Reckless - Goin' Down
                                       07. Shiloh - Goodbye, You Suck
                                       08. The Faders - No  Sleep Tonight
                                       09. Dash & Will - Pick You Up
                                       10. KT Tunstall - Hold On
                                              Links στα σχόλια!

Monika: Exit

      Θα την πω την αλήθεια μου. Όταν άκουσα το Avatar, πίστευα ότι περισσότερη φασαρία γινόταν γιατί δικαιώθηκε η alternative σκηνή της Ελλάδας παρά γιατί είναι τόσο καλό το album. Εντάξει, η μαντάμ κάνει κάτι που δεν γίνεται δημοφιλές εύκολα στην Ελλάδα εφόσον εδώ πιάνουν τα τσιφτετέλια της κάθε Βανδής και τα club hits της Μυκόνου. Τουλάχιστον η Monika έκανε επιτυχία χωρίς να βγει στην πίστα του κάθε σκυλάδικου με φόρεμα σχεδόν αόρατο, αλλά γράφοντας ουσιώδεις στίχους και συνθέτοντας τα δικά της τραγούδια, ανοίγοντας τον δρόμο σε άλλα ονόματα της alternative σκηνής.

    Το πρώτο πράγμα που μπορεί να διαπιστώσει κανείς όταν το ακούσει είναι πως είναι πολύ καλύτερο από το Avatar. Ενώ το Avatar ήταν ως σύνολο κάπως επίπεδο, μετριούτσικο, συνεκτικό πολλές φορές κι όχι πολύ ολοκληρωμένο, με δυο - τρια τραγούδια να ξεχωρίζουν, αλλά όχι τελείως απογοητευτικό, το Exit είναι πιο "κατασταλαγμένο" και δεν μπορείς να πεις πως είναι συνεκτικό, εκτός ένα - δυο σημεία..Έχει μια ποικιλία κι είναι πιο experimental.
   Έτσι έχουμε γαλλικό διάλογο στο πρώτο κομμάτι, Ca Commence Bien.  Φυσικά δεν λείπει και το μπουζούκι που την έκανε διάσημη στο Over The Hill. Το βρίσκουμε στο καλογραμμένο πρώτο single, Yes, I Do, το οποίο είναι το πιο κοντινό στο Avatar, αυτό και το Never. Αξιοσημείωτοι είναι κι οι στίχοι του Not Enough, το οποίο θα ήταν καλύτερο αν του μειωνόταν η διάρκεια γιατί οι αρίες καταντούν ενοχλητικές, κυρίως στο middle 8, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με την άψογη 60's rock ενορχήστρωση. Τολμάει να πειραματιστεί και με την φωνή της στο Take A Little Bit Of Me κι έτσι στο ρεφρέν ακούγεται πιο λεπτή, αλλά όχι απαραίτητα και πιο καλή.

  Φυσικά έχει και τα αδύναμα του σημεία.  Για παράδειγμα το κομμάτι με το οποίο κλείνει ο δίσκος, το ομότιτλο δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον. Είναι άγευστο και μπορεί να φέρει υπνηλία, όπως και το Our Love Or How We Lost It. Καμιά φορά η μελαγχολία αυτή μπορεί να σου σπάσει τα νεύρα, όπως έκανε και στο Avatar, καθώς εδώ υπάρχουν λιγότερα upbeat σημεία απ ' ότι στο παρθενικό album. Θα πρέπει να έχεις εξασκήσει το αυτί σε τέτοια ακούσματα για να το ακούσεις κι αυτό.
  Συμπερασματικά, μέσα από το Exit, βλέπουμε την εξέλιξη της Monika ως καλλιτέχνη, αλλά όχι ακόμα και την τελειοποίηση της. Είναι ένα album το οποίο μπορείς ν' ακούς στο αυτοκίνητο, ειδικά νύχτα, κυρίως όταν δεν πιάνει ο "Μελωδία" στα τουρκοβούνια. Ακόμα, βέβαια, δεν έχω φτάσει σε σημείο να σκίζω κιλότα γι' αυτήν και την μουσική της, αλλά από ότι φαίνεται, υπάρχει περίπτωση να γίνει κι αυτό, στο επόμενο album τουλάχιστον. Μέχρι τότε θα δούμε.
   Οπότε τι να του βάλω αυτουνού εδώ; 6 θα έβαζα στο Avatar. 6,5 δεν με πάει να βάλω γιατί φανερώνει μικρή βελτίωση κι εδώ έχουμε μεγάλη βελτίωση. Άρα τι βαθμό να του βάλω; Εύρηκα ! 7/10

                           
                                        1. Ca Commence Bien
                                        2. Never
                                        3. Yes I Do
                                        4. Away From My Land
                                        5. Not Enough
                                        6. Take A Little Bit Of Me
                                        7. Our Love Or How We Lost It
                                        8. Show Me, Come On
                                        9. Studio House
                                       10. Run To Ruin
                                       11. Stars Won't Shine
                                        12. Exit

I'm A Single Lady pt 2: Όσο υπάρχουν singles...

                                                                        Let's Go!

                                                        

                                                          1) Uffie - Pop The Glock

                       Απλά κολλητικό. Μακάρι όλο το άλμπουμ της να περιείχε τέτοια τραγούδια  ώστε να γλίτωνε τον χαρακτηρισμό nothing special. 8/10
                                                    2) Debi Nova - Drummer Boy

                                              

                   Ναι, ναι, ξέρω, Debi who? . Μια Λατίνα είναι μωρέ, λίγο Jennifer Lopez wannabe μ' ένα Ok album κι ένα τραγούδι με καλά hooks. 7/10
                                                        3) Katie Melua -  The Flood

   

                                                    Κομματάρα. Enough said. 10/10
                                               4) The Pretty Reckless - Make Me Wanna Die

                  Η Taylor Momsen είναι μια πολύ όμορφη κοπέλα με πολύ καλή φωνή κι ο ρόλος της είναι ο δεύτερος αγαπημένος μου χαρακτήρας στο Gossip Girl ( ο πρώτος είναι η Blair).Θα μπορούσαν να προσάρμοζαν το μουσικό της ταλέντο στο σενάριο της σειρας. Θα μπορούσαν, όταν γυρίσει η Jenny, να ανακαλύψει και καλά πως έχει πολύ καλή φωνή, ν' αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να σταματήσει να ονειρεύεται υψηλές κοινωνίες. Anyway, το τραγούδι έχει μεγάλη repeat value κι είναι αυθεντικό. Ελπίζω το άλμπουμ να είναι εξίσου καλό.10/10

                                                  5) Orianthi - Shut Up And Kiss Me
Η Orianthi είναι στο top 10 των αγαπημένων μου καλλιτεχνών. Καθόλου περίεργο που ο Βασιλιάς την επέλεξε για το tour του. Και καθόλου περίεργο που μου αρέσει αυτό το τραγούδι αυτό πολύ. 9/10
                                                      6) Ellie Goulding - Guns And Horses

        Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί την έβγαλαν next best thing. Μα τι ιδιαίτερο έχει; Παραείναι βαρετή καθώς υπάρχουν χιλιάδες singers - songwriters που αξίζουν περισσότερη προσοχή από αυτήν. Το τραγούδι παραείναι άγευστο και χωρίς συναίσθημα. 5/10
                                                7) Robyn - Dancing On My Own

Ένα γλυκόπικρο τραγούδι που θα ταυτιστούν πολλά κορίτσια της ηλικίας μου μαζί του. Μια ευχάριστη pop έκπληξη από την Σουηδέζα που ότι δεν της έδωσε σε ομορφιά ο Κύριος, της το έδωσε σε ταλέντο. 10/10
     
                                                         8) Heidi Montag - Superficial

           Μπορεί να μην συμπαθώ την Britney, αλλά πιστεύω ότι είναι μοναδική. Γι' αυτό η καθεμιά ασήμαντη που θέλει να κάνει καριέρα, καλό είναι να μην την μιμήται. Τώρα, εσύ, Heidi, δεν νομίζω να το καταλαβαίνεις.... Πες στον Spencer να σου το εξηγήσει την ώρα του σεξ. Και το βίντεο του τραγουδιού πιο φθηνό δεν μπορεί να γίνει; Να γύριζες τσόντα καλύτερα . Περισσότερη επιτυχία θα είχε. 4/10
                                                        9)  Kate Nash - Do Wah Doo

        Μου αρέσουν τα τραγούδια που εκφράζουν μίσος για κάποιον άλλο που την έχει δει κάποιος όπως το Zero των Yeah Yeah Yeahs ή το Ego των The Saturdays γιατί πολλές φορές μπορώ να ταυτιστώ με αυτά, ιδίως όταν μου έχει σπάσει τα νεύρα η κάθε- θα 'θελε να είναι  - Queen Bee. Εδώ η Kate μιλάει για την φανταχτερή που της έκλεψε το αγόρι. Το τραγούδι είναι το μόνο που αξίζει repeat στο album της. Αγαπημένος στίχος: "  I THINK SHE'S A BITCH.". Επίσης, check out the video. It's so funny! 8/10      
                                                    10) Toni Braxton - Make My Heart

     Δεν βγαίνει καλή rnb φέτος μέχρι στιγμής. Άντε κανά δυο τραγουδάκια της προκοπής να έχουν βγει. Ε, κι αυτό συμπαθητικούλι είναι....7/10

The School: Loveless Unbeliever

  Κατ' αρχάς πρέπει να ευχαριστήσω τον αγαπήμενο μου Musicbug  που μου τους σύστησε κι ας άργησα να τους κατεβάσω γιατί περίμενα και τις Play να leakάρουν. Τέσπα, το κατέβασα και δεν το μετάνιωσα καθόλου.

   Οι Τhe School  αποτελούνται από δυο κοπέλες, την Liz και την Steph, και πέντε άντρες, τον Ryan, τον Harri,τον Rich και τον Collin. Μετά από 4 μόνο live κατάφεραν και υπέγραψαν συμβόλαιο με την παντελώς άγνωστη ισπανική  Elephant Records. (Καλά, ας μην τους βρίσουμε επειδή γράφτηκαν  σε άγνωστη δισκογραφική). Anyway, αυτή η δισκογραφική τους είχε στο περίμενε και το album τους έκανε κάτι αιώνες να κυκλοφορήσει αφού κυκλοφόρησαν δυο singles κι ένα EP.Τελικά το album  βρήκε αυτό τον Φλεβάρη, αλλά φυσιολογικό το βρίσκω να μην το έχει πάρει κανείς χαμπάρι εκτός από το πάντα ενημερωμένο newalbumrealises.net.  

  Αν κι ο τίτλος του album ακούγεται κάπως ξενερουά και μελό, ακούγοντας το μπορεί κανείς να καταλάβει πως μόνο αυτό δεν είναι. Αρχίζει κεφάτα με το παρθενικό single Let It Slip που κυκλοφόρησε σε  A side μαζί με το Valentine, όχι κι η πιο σοφή επιλογή για να φτιάξουν όνομα,και συνεχίζει με το πολύ πιανιστικό Is He Really Coming Home. Η επιλογή για δεύτερο single είναι το ανέμελο All I Wanna Dο με την ονειρική εισαγωγή που θυμήζει ballroom. Άλλο ένα πολύ όμορφο κομμάτι είναι το Summer's Here. Πωπω, φαντάζομαι ήδη την ώρα που θα τελειώσουν οι εξετάσεις και, στο μυαλό μου τουλάχιστον, θα παίζει αυτό το τραγούδι. Έχουμε και στιγμές τρομπέτας στο The One Who Left Me. Το καλύτερο, όμως, είναι με διαφορά το I Want You Back. Είναι όλο το catchiness του album μέσα σε ένα τραγούδι .

    Γενικά το Loveless Unbeliever είναι ένας δίσκος σε στυλ ανέμελο, ότι πρέπει για ακροάσεις στο αμάξι το καλοκαίρι ή στα μέσα του Μάη. Ο ήχος τους, επηρεασμένος από τα '60s, μπορεί να σε ταξιδέψει σε μια παραλία είτε εσύ το θες, είτε όχι. Η ερώτηση είναι: wanna have some from this brilance? 9/10
Αλήθεια, θέλετε να τοποθετήσω download links?