What Makes Me A Bitch
The Thoughts (?) Of A Very Very Blonde Blogger
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Pop/Rock. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Pop/Rock. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010

Singles Club! Dance Dance !

                                            1) Roll Deep ft Alesha Dixon - Take Control
     Οk, δεν περίμενα ποτέ να εκστασιαστώ με τραγούδι που θα έχει την πανέμορφη, αλλά άφωνη Alesha Dixon, αλλά αυτή η electro/hip hop αληταρία από την Μεγάλη Βρετανία έκανε το αδύνατο δυνατό! Όταν το άκουσα για πρώτη φορά, κάτι μου τράβηξε την προσοχή κι αναρωτιόμουν τι ήταν αυτό που μου άρεσε. Μέχρι στιγμής δεν το έχω βρει, αλλά δεν πειράζει, θα το βρείτε εσείς που είστε καλά κορόιδα. 10/10
                                            2) Wynter Gordon ft The Freemansons - Believer
          Μετά απ' αυτό αρχίζω και πιστεύω ότι η Wynter Gordon θα γίνει η κολλητή των DJs μαζί με την Lady Gaga (truth hurts, τι να κάνουμε, κι εμείς οι haters πρέπει να συμβιβαστούμε με την αλήθεια). Το Believer είναι αυτό που λέμε club - friendly . Έχει αυτό το trance feeling. Με την πρώτη ακρόαση ίσως να μην πειστεί κανείς, αλλά με μια - δυο ακροάσεις, μπορεί να μπει στο κλίμα. 9/10
                                                          3) Eva - Not My Daddy
     Ντροπή σου Kesha που κλωνοποιείς το πρώτο σου super hit και το δίνεις σε αθώα πρωτοεμφανιζόμενα κοριτσάκια για ν' αρχίσουν την καριέρα τους και μάλιστα μοιάζουν κάπως φατσικά στην  Ashley Tisdale! Δεν θα πας στον Παράδεισο! 3/10
                                                  4) Kesha - We Are Who We Are
      Ενώ εσύ, σιγανοπαπαδίτσα, γράφεις καλύτερα τραγούδια για τον εαυτούλη σου! Το We Are Who We Are δεν είναι ο ορισμός του τέλειου τραγουδιού, αλλά οι Dr. Luke/ Max Martin πάλι έκαναν πολύ καλή δουλειά με την παραγωγή. 6/10
                                                          5) Rosanna - Waterfall
         Μεγάλη μου παράλειψη που δεν παρουσίασα το single της πολλά υποσχόμενης  Rosanna, πρώην μέλους ενός από τα αγαπημένα μου  girlgroups, τις Play. Το άδικα flopαρισμένο single από την δισκογραφική εταιρία του Popjustice έπρεπε να πάει πιο ψηλά, don't you angree? 10/10
                                                         6)  Pink - Raise Your Glass
            Μετριότις.... Αχ, που πήγαν οι καλές εποχές του U + Ur Hand και του So What; 6/10
                                                     7) Jessica Sutta - I Wanna Be Bad
                                              Omfg, is this Blair Waldolf singing?  2/10     
                                                   8) Luciana ft Static Revenger - I Like That    
      Δεν μπορώ να καταλάβω τι δεν μου γυαλίζει σε αυτό το τραγούδι. Δεν είναι κι εντελώς χάλια, οι Static Revenger έκαναν καλή δουλειά, αλλά ίσως η Luciana είναι πολύ βλάχα και trashy για τα γούστα μου. Κρίμα που τα solo tracks της δεν είναι τόσο καλά όσο οι συνεργασίες της (μιλάω για το Cupid Boy της Kylie Minogue και το For The Record της Lolene) 6/10
                                                     9) Nicole  Schrerzinger - Poison
        Ο RedOne έκανε θαύματα, αλλά η Nicole με την εκπληκτική παραφωνία της σκότωσε το τραγούδι. Καλό flop τους εύχομαι.5/10
                                                 10) Nelly Furtado - Night Is Young
          Αχ, αυτός ο Timbaland έχει κάνει κακό σε πολύ κόσμο. Δεν εξηγήται αλλιώς γιατί το Night Is Young είναι τόσο χλιαρό ώστε να αρχίζω να εκτιμώ το Say It Right. 6/10                                         
                                                                          
                                                                                                                               

Τρίτη 31 Αυγούστου 2010

Katy Perry: Teenage Dream

         Βρισκόμαστε στο 2010, δυο χρόνια έπειτα από το One Of The Boys και τις σαρωτικές επιτυχίες  I Kissed A Girl και Hot N Cold, με το τελευταίο να το έχει . Σύμφωνα με τα δεδομένα του mainstream και τα δικά μου, ήταν η ώρα για την Katy Perry να βγάλει δεύτερο album. Και τελικά μας ήρθε το California Girls, το οποίο έκανε την ανεμενόμενη επιτυχία στο Billboard. Ανακοινώθηκαν όσα ήταν ν' ανακοινωθούν για το album κι έτσι όλοι μας περιμέναμε μέχρι να leakάρει. για να δούμε τι αξίζει. Ήρθε η ώρα του λοιπόν!
     Το Teenage Dream είναι πιο ηλεκτρονικό από το One Of The Boys, αλλά το μουσικό στυλ της Katy  Perry δεν έχει αλλάξει εντελώς, ούτε έχει υποταγεί ολοκληρωτικά στις electro/dance φόρμουλες που υποτήθεται πως χαρίζουν την επιτυχία στα charts και την (μην ξεράσω!) εκτίμηση του μουσικού κοινού. Αν κι υπάρχουν πολλά synths στις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών, το album δεν είναι γεμάτο κομμάτια που φωνάζουν "Θέλω απεγνωσμένα να γίνω club anthem και ν' ανέβω ψηλά στα charts ο κόσμος να χαλάσει!"
     Το album στο οποίο θα μπορούσαν ν' ανήκουν τα 5 πρώτα κομμάτια είναι το Animal της Kesha. Έτσι το πρώτο κομμάτι είναι το Your Love Is My Drug του Teenage Dream, το Last Friday Night το Take It Off, το California Girls το Tik Tok, το Firework το Kiss N Tell  κατά κάποιον τρόπο και το Peacock το Blah Blah. Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να πούμε πως η Katy Perry αντιγράφει την Kesha γιατί α) δεν είναι σκλάβα του autotune, β) δεν πλασάρει την ίδια λιγδιάρικη εικόνα, αντίθετα μάλιστα και γ) έχουν τους ίδους παραγωγούς aka Dr. Luke και Max Martin οπότε είναι φυσικό να βγει παρόμοιος ήχος. Για τα υπόλοιπα, τα οποία είναι λιγότερο εμπορικά και περισσότερο προσωπικά, δεν ισχύει το ίδιο.
      Όπως και να 'χει το πράγμα, το album στιχουργικά καταπιάνεται με πολλά θέματα, από τον πρώτο εφηβικό έρωτα (The One Who Got Away) και το μεθύσι της Παρασκευής (Last Friday Night) ως την ιστορία μιας κοπέλας που είχε τα πάντα μα φοβήθηκε την ίδια της την λάμψη και κλείστηκε στο σκοτάδι (Pearl), τον πρεζάκια γκόμενο της (Circle The Drain) και ... τα παγώνια (Peacock), όχι στην κυριολεξία δηλαδή, αλλά για το cock. Αυτό το τραγούδι  θεωρούταν kinda shocking από την δισκογραφική εταιρία κι έτσι παραλίγο να μην μπει στο album, αν και δεν καταλαβαίνω το γιατί εφόσον υπάρχει μια Kesha που γράφει πολύ χειρότερους στίχους απ' αυτούς του Peacock. Έχω να παρατηρήσω μια έμφαση στο θέμα των σχέσεων που περνάνε δύσκολες στιγμές (ET, Circle The Drain, Who Am I Living For, Not Like The Movies). Καλά όλα αυτά στιχουργικώς. Τι γίνεται, όμως, στο μουσικό μέρος του album;
     Όταν leakαρε το Teenage Drem (το single εννοώ), ο κόσμος έλεγε πόσο μοιάζει αυτό με το California Girls. Βασικά αυτό ισχύει ως ένα σημείο. Στο ρεφρέν μοιάζουν, ναι, αυτό είναι αλήθεια, αλλά ως ενορχηστρώσεις δεν  έχουν καμία σχέση. Το Teenage Dream είναι περισσότερο κιθαριστικό και  καψούρικο ενώ το California Girls πιο ηλεκτρονικό και dancy, αλλά το πρώτο είναι καλύτερο. Ok, το λύσαμε κι αυτό το ζήτημα.
   Αν και το album εμπεριέχει κάποιες πολύ καλές μουσικές στιγμές όπως την ηλεκτρονική "έκρηξη" στο Firework ή τις τρομπέτες στο middle 8 του Last Friday Night, από το Circle The Drain και πέρα κουράζει κάπως η τόσο ηλεκτρονική παραγωγή, ειδικά όταν  φτάνουμε στο E.T. με το πολύ hardcore και κάπως ενοχλητικό beat κι έτσι περιμένεις καμία κιθαριστική ή πιανιστική μπαλάντα για να αλλάξει το κλίμα. Τo Not Like The Movies, η μοναδική μπαλάντα του album, όμως, δεν ικανοποιεί ιδιαίτερα, όχι τουλάχιστον αν το βάλεις μπροστά σ' ένα Thinking Of You.
  Κατά  τ' άλλα, το Teenage Dream δεν είναι το απόλυτο trash, όσο κι αν κάποιοι θα ήθελαν να είναι για να έχουν να θάβουν. Είναι, όπως είπα και πριν, κουραστικό σε κάποια σημεία μα εμπεριέχει μερικά καλά, συγκεκριμένα τέσσερα κομμάτια (Teenage Dream, Last Friday Night, Firework, Pearl), άντε και κανά δυο άλλα, εξαρτάται πως το βλέπει ο καθένας.Εγώ το βλέπω έτσι, πως αν και δεν είναι η απόλυτη albumάρα, έχει μερικά ευχάριστα σημεία. You? 6,5/10

Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

Miley Cyrus: Can't Be Tamed

    H Miley Cyrus είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα άτομα στον πλανήτη αυτή την στιγμή. Οι μισοί τηην μισούν κι οι υπόλοιποι την λατρεύουν. Άλλοι την λένε καλλίφωνη ενώ άλλοι την θεωρούν άφωνη. Υπάρχουν άτομα που θέλουν να της μοιάσουν (σοβαρολογώ τώρα) κι άτομα που την λένε σκύλα και τσουλάκι και δεν ξέρω ούτε εγώ τι άλλο.
  Πριν αρχίσω την περιγραφή να ξεκαθαρίσω την γνώμη μου για την Miley γιατί δεν θέλω να φανώ υποκειμενική και να φάω του κόσμου τα σχόλια από haters. Δεν την έχω δει ως ηθοποιό, αν και σκέφτομαι να νοικιάσω το The Last Song, καθώς δεν βλέπω Hannah Montana. Σαν τραγουδίστρια την βρίσκω ούτε ζέστη ούτε κρυο, έχει δρόμο μπροστά της, αλλά μερικά της τραγουδάκια είναι αρκετά πιασάρικα σαν το See You Again. Η φωνή της χρειάζεται κάποια βελτίωση γιατί μερικές φορές νιαουρίζει. Σαν προσωπικότητα είναι συμπαθέστατη και πολύ ειλικρινής κρίνοντας από τις δυο συνεντεύξεις που έχει δώσει στο Glamour. Αυτός ήταν ο επίλογος για την Miley Cyrus μέχρι το leak του Can't Be Tamed γιατί η δεύτερη προσπάθεια είναι συνήθως καθοριστική, πόσο μάλον για μια κοπέλα που θέλει να ξεφορτωθεί την ταμπέλα της Hannah Montana.
    Η Miley κι η Hollywood Records δεν θα μπορούσαν να κάνουν χειρότερη επιλογή για παρθενικό single από το ομότιτλο. Είναι πολύ δήθεν και κλισέ. Anyway, η κοπελιά μας λέει "I can't be blamed". Άντε, της την χαρίζω, αλλά αυτό να μην επαναλειφθεί! Όπως και να 'χει το πράγμα, υπάρχουν κομμάτια που είναι καλύτερα απ' αυτό για να κάτσω να θάψω αυτό όπως το Permanent December που αν δεν λάβεις υπόψην τους στίχους που λένε "είμαι τσουλάκι, αλλά για καλό σκοπό" και την μικρή του ομοιότητα με το Tik Tok αυτής της λέρας, της Kesha, είναι ένα αρκετά διασκεδαστικό dance/pop κομμάτι. Άλλο ένα upbeat κομματάκι που αξίζει να αναφερθεί είναι το πιασάρικο Liberty Walk, όπως και το Who Owns My Heart. Από τα πιο ήρεμα ξεχωρίζουν το cover του  Every Rose Has Its Thorn κι όλως περιέργως η μπαλάντα Stay παρόλη την ομοιότητα με το I Can't Break It To My Heart της Delta Goodrem.
   Αν και το album έχει ένα hit μέρος, δεν λείπουν το miss. Εκτός από το ομότιτλο κομμάτι, υπάρχουν κι άλλες παραφωνίες και το λέω κυριολεκτικά. Στο Robot γίνεται μια προσπάθεια για pop punk που καταλήγει σ' ένα υστερικό τραγούδι. Το Forgiveness And Love είναι άλλη μια άδυναμη στιγμή αφού στο ρεφρέν ακούγεται περισσότερο σαν κομμάτι γραμένο για τα Χριστούγεννα παρά σαν μια μπαλάντα για όλες τις εποχές του χρόνου. Αδιάφορα είναι  επίσης τα Take Me Along και My Heart Beats For Love. Τα υπόλοιπα τραγούδια λίγο πολύ ακούγονται μα δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.
  Ανακεφαλαιώνοντας, το Can't Be Tamed είναι αρκετά συμπαθητικός δίσκος, αλλά όχι και τέλειος. Αυτό που εκτιμώ είναι το αυτοβιογραφικό στοιχείο στους στίχους της και το γεγονός ότι τραγουδάει με περισσότερη αυτοπεποίθηση απ' ότι στο Breakout. Είναι ένα βήμα πιο πέρα για την μουσική της Miley, αλλά έχει κάμποσο δρόμο για να τελειοποιηθεί, ειδικά στις μπαλάντες. Το αποτέλεσμα δεν είναι απογοητευτικό, το κάθε άλλο μα το όλο πράγμα είναι λίγο hit και miss. 6/10





                           01. Liberty Walk
02. Who Owns My Heart
03. "Can't Be Tamed"
04. Every Rose Has Its Thorn
5. "Two More Lonely People"
6. "Forgiveness and Love"
7. "Permanent December"
08. Stay
9. "Scars"
10. Take Me Along
11. Robot
12. My Heart Beats For Love








































Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

2 Δωράκια Από Μένα Για Σας!

Επειδή είμαι καλός άνθρωπος  (ναι, ξέρω, what?), σας έφτιαξα δυο συλλογούλες για ν' ακούτε στο αμάξι ή στο ipod ή στο mp3 για τις διακοπούλες σας.
                          Collection No1:  1 Relax Bitches!
                                Αυτή την συλλογή την έφτιαξα για βουκολικές διαδρομές. Enjoy!
                                                         01.  Shiloh - Alright      
                                                         02. Lenka - The Show
                                                         03. Erin McCarley - Pony (It's OK)
                                                         04.Addison Road - Fight Another Day
                                                         05. Terra Naomi - Say It's Possible
                                                         06. Rachael Yamagata - Worn Me Down
                                                         07. Michael Paynter ft The Veronicas - Love The Fall
                                                         08. Monika - Not Enough
                                                         09. Natalie Imbruglia - Glorious
                                                        10. Alexz Johnson - Voodoo
                                                        11. Jewel - Stay Here Forever
                                                        12. Ashley Arrison - Trying To Help You Out
                                                        13. Orianthi - Now Or Never
                                                        14. She & Him - Don't Look Back
                                              Collection No2: Woohoo!
                                 Για τρελά γκαζώματα στην Εθνική Οδό όταν δεν υπάρχει ψυχή!
                                       01. Orianthi - Addicted To Love
                                       02. Vanessa Amorosi - This Is Who I Am
                                       03. Gabriella Cilmi - Save The Lies
                                       04. Automatic Loveletter - Don't Let Me Down
                                       05. Rogue Traders - We're Coming Home
                                       06. The Pretty Reckless - Goin' Down
                                       07. Shiloh - Goodbye, You Suck
                                       08. The Faders - No  Sleep Tonight
                                       09. Dash & Will - Pick You Up
                                       10. KT Tunstall - Hold On
                                              Links στα σχόλια!

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010

I'm A Single Lady pt 2: Όσο υπάρχουν singles...

                                                                        Let's Go!
                                                        
                                                          1) Uffie - Pop The Glock
                       Απλά κολλητικό. Μακάρι όλο το άλμπουμ της να περιείχε τέτοια τραγούδια  ώστε να γλίτωνε τον χαρακτηρισμό nothing special. 8/10
                                                    2) Debi Nova - Drummer Boy
                                              
                   Ναι, ναι, ξέρω, Debi who? . Μια Λατίνα είναι μωρέ, λίγο Jennifer Lopez wannabe μ' ένα Ok album κι ένα τραγούδι με καλά hooks. 7/10
                                                        3) Katie Melua -  The Flood
                                                    Κομματάρα. Enough said. 10/10
                                               4) The Pretty Reckless - Make Me Wanna Die
                  Η Taylor Momsen είναι μια πολύ όμορφη κοπέλα με πολύ καλή φωνή κι ο ρόλος της είναι ο δεύτερος αγαπημένος μου χαρακτήρας στο Gossip Girl ( ο πρώτος είναι η Blair).Θα μπορούσαν να προσάρμοζαν το μουσικό της ταλέντο στο σενάριο της σειρας. Θα μπορούσαν, όταν γυρίσει η Jenny, να ανακαλύψει και καλά πως έχει πολύ καλή φωνή, ν' αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να σταματήσει να ονειρεύεται υψηλές κοινωνίες. Anyway, το τραγούδι έχει μεγάλη repeat value κι είναι αυθεντικό. Ελπίζω το άλμπουμ να είναι εξίσου καλό.10/10
                                                  5) Orianthi - Shut Up And Kiss Me
Η Orianthi είναι στο top 10 των αγαπημένων μου καλλιτεχνών. Καθόλου περίεργο που ο Βασιλιάς την επέλεξε για το tour του. Και καθόλου περίεργο που μου αρέσει αυτό το τραγούδι αυτό πολύ. 9/10
                                                      6) Ellie Goulding - Guns And Horses
        Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί την έβγαλαν next best thing. Μα τι ιδιαίτερο έχει; Παραείναι βαρετή καθώς υπάρχουν χιλιάδες singers - songwriters που αξίζουν περισσότερη προσοχή από αυτήν. Το τραγούδι παραείναι άγευστο και χωρίς συναίσθημα. 5/10
                                                7) Robyn - Dancing On My Own


Ένα γλυκόπικρο τραγούδι που θα ταυτιστούν πολλά κορίτσια της ηλικίας μου μαζί του. Μια ευχάριστη pop έκπληξη από την Σουηδέζα που ότι δεν της έδωσε σε ομορφιά ο Κύριος, της το έδωσε σε ταλέντο. 10/10
     
                                                         8) Heidi Montag - Superficial
           Μπορεί να μην συμπαθώ την Britney, αλλά πιστεύω ότι είναι μοναδική. Γι' αυτό η καθεμιά ασήμαντη που θέλει να κάνει καριέρα, καλό είναι να μην την μιμήται. Τώρα, εσύ, Heidi, δεν νομίζω να το καταλαβαίνεις.... Πες στον Spencer να σου το εξηγήσει την ώρα του σεξ. Και το βίντεο του τραγουδιού πιο φθηνό δεν μπορεί να γίνει; Να γύριζες τσόντα καλύτερα . Περισσότερη επιτυχία θα είχε. 4/10
                                                        9)  Kate Nash - Do Wah Doo
        Μου αρέσουν τα τραγούδια που εκφράζουν μίσος για κάποιον άλλο που την έχει δει κάποιος όπως το Zero των Yeah Yeah Yeahs ή το Ego των The Saturdays γιατί πολλές φορές μπορώ να ταυτιστώ με αυτά, ιδίως όταν μου έχει σπάσει τα νεύρα η κάθε- θα 'θελε να είναι  - Queen Bee. Εδώ η Kate μιλάει για την φανταχτερή που της έκλεψε το αγόρι. Το τραγούδι είναι το μόνο που αξίζει repeat στο album της. Αγαπημένος στίχος: "  I THINK SHE'S A BITCH.". Επίσης, check out the video. It's so funny! 8/10      
                                                    10) Toni Braxton - Make My Heart
     Δεν βγαίνει καλή rnb φέτος μέχρι στιγμής. Άντε κανά δυο τραγουδάκια της προκοπής να έχουν βγει. Ε, κι αυτό συμπαθητικούλι είναι....7/10

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Linda Sundblad: Manifest

   Το έχω πάρει πλέον απόφαση. Για καλή commercal pop δεν μπορώ να ψάξω πλέον στην Αγγλία ή στην Αμερική, επειδή στην μια γιατί βγαίνει πλέον περισσότερη indie και στην άλλη γιατί βγαίνουν βλακείες.Μου φαίνεται ότι θα στραφώ στην Σουηδία και στην πάντα ελπιδοφόρα Αυστραλία. Δεν είναι πως δεν μου αρέσει η indie ή η alternative, αλλά όπως και να το κάνουμε θέλω και λίγη dance pop.
  Στο θέμα μας τώρα, την Linda Sunbland την ανακάλυψα από τον Mike του Pop Trash Addicts ο οποίος έκανε review στο Manifest.Επειδή είμαι fan της Swedish Pop, το κατέβασα. H Linda δεν έχει και τις φοβερές περιπέτειες που αξίζει να τους αφιερώσω αιώνες γράφοντας. Ανήκε στο group Lambretta όμως κάποια στιγμή θέλησε να μαζέψει τα μπογαλάκια της και να πάει σόλο.
       Το εισαγωγικό Choice είναι ένα mid-tempo με rnb επιρροή. Rnb επιρροή συναντάμε και παρακάτω στο Damage. Αυτή η επιρροή όμως δεν δουλεύει τόσο καλά. Στο νούμερο 2 συναντάμε το Make Out.παραγωγής Max Martin. Το συγκεκριμένο είναι μια catchy διασταύρωση των I Do Not Hook Up και  My Life Would Suck Without You της Kelly Clarkson που φαίνεται πως ο Martin το κράτησε από το All I Ever Wanted, αλλά απέχει πολύ από το να μοιάζει με mash up ή κλώνο του ενός ή του άλλου. Μετά έχουμε το δεύτερο single, το club banger Let's Dance που μπήκε στο top 10 της Σουηδίας σε αντίθετο με το εξίσου καλό All My Girls που αρκέστηκε στο top 50. Κρυόκωλοι Σουηδοί ακροατές, δεν έχετε ιδέα από καλή dance pop, ναι, εσείς που συμπεριλάβατε στο top ten σας το I Know You Want Me. Να μας φύγει το ΔΝΤ και να έρθει σε εσάς να σας γδύσει! Αν του έφτιαχναν βέβαια ένα σωστό video με χορευτικά που δεν θύμηζουν Youtube παρωδίες του Single Ladies θα ήταν ακόμα καλύτερα....
    Πιο pop και λιγότερο dance είναι τα It's Alright, Feel So Good και Suicide Girl με το τρίτο να είναι το καλύτερο με τεράστια διαφορά επειδή τα άλλα δυο, να, απλώς ούτε το catchiness του έχουν, ούτε τον αστείο στίχο που παραπέμπει στην παρακμή της Britney Spears ή καλύτερα στην περίπτωση της αυτοαποκαλούμενης Απόλυτης Ελληνίδας Σταρ,  της Τζούλιας που είναι αποδεδειγμένο ότι παίρνει μαστούρα "took too many pills and dialled 911 and now I'm playing cute in an ambulance!" .Στο Serotonin έχουμε αναφορές στην bubblegum pop των '90s. Κανονικά θα το μισούσα, αλλά την ομολογώ την αμαρτία μου, μου αρέσει! Τέλος, από dance tracks μας έμεινε το Pick Up The Pieces. Είναι αρκετά cool μα όχι για single.Κατά τ' άλλα έχει αρκετά συμπαθητικούς στίχους.Τώρα μας έμειναν οι μπαλάντες Perfect Nobody, η οποία προορίζεται για τρίτο single κι αν flopάρει δεν θα αναρωτηθώ καθόλου το γιατί και History σε παραγωγή των Kleepup. Well, ballads are not her thing. 
                                       Conclusion:
   Η Linda θα  μπορούσε να προωθηθεί κι εκτός Σουηδίας αν δεν ήταν η δισκογραφική της και φυσικά αν δεν βγάλει μπαλάντες για singles. Σε καιρούς που η εμπορική pop έχει καταληφθεί από την κάθε Gaga και την κάθε Kesha με συνένοχο την άχρηστη εφεύρεση του autotune, καλό είναι να στραφούμε σε νέα ονόματα πριν αρχίσουμε να βλέπουμε στα όνειρα μας φλεγόμενα σουτιέν και φορέματα με φούσκες και να τραγουδάμε "don't be a little bitch with your chit chat, just show me where's your dick at".Σας προτείνω να αρχίσουμε από την κοπελιά αυτή.
                                                                  8/10
                                            01. Choice
                                           02. Making Out
                                           03. Let's Dance
                                           04. It's Alright
                                           05. Perfect Nobody
                                           06. To All My Girls
                                           07. Serotonin
                                          08. Suicide Girl
                                          09. Pick Up the Pieces
                                          10. Damage
                                           11. History (feat. Kleerup)
                                            2. Feel So Good (Bonus Track)
 

Τρίτη 4 Μαΐου 2010

Play: Under My Skin


  Αγαπητοί μου αναγνώστες την σήμερον ημέραν θα πέσει πολύς διθύραμβος. Γιατί; Πολύ απλά γιατί θα κάνω review του καλύτερου του album ενός από τα αγαπημένα μου girl groups ever! Αυτές είναι οι Play κι είναι τα τσουλάκια εδώ πάνω. 
    Ας παραθέσουμε την ιστορία τους για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Ιδρύθηκαν το 2001 από την Laila Baige και είχαν manager τον Mathew Knowles, τον πατήρ της Beyonce. To γκρουπ αποτελούταν αποτελούσαν οι Fanny Hamlin, Anais Lamenche, Rosanna Munter και Anna Sundstand, όλες τους ανήλικες παιδούλες τότε. Μέσα σε ένα χρόνο κυκλοφόρησαν το παρθενικό τους album, το Us Against The World και το ομότιτλο single, το οποίο έκανε μια επιτυχία στην Ευρώπη κι έγινε το πιο γνωστό τους ως σήμερα ενώ περιόδευσαν με τον Aaron Carter και τις Destiny Childs. Το 2003 κυκλοφόρησαν το album Replay που έβγαλε δυο singles, το I Must Not Chase The Boys και τουcover του και το cover του Whole Again των Atomic Kitten. Εκείνη την χρονιά ανακοινώθηκε κι η αποχώρηση της Fanny η οποία ήθελε να ζήσει μια πιο φυσιολογική ζωή. Έτσι την θέση της πήρε η Janet Leon με την οποία έβγαλαν το album Don’t Stop The Music για το οποίο η Robyn τους παραχώρησε δικαιώματα για κάνουν cover το ομώνυμο τραγούδι της.. Αυτό το album έφερε τις χειρότερες πωλήσεις στην ιστορία τους κι πολλοί υποστήριξαν ότι αυτό συνέβη γιατί τα νέα τους τραγούδια απευθύνονταν σε μικρότερες ηλικίες. Το 2005 έβγαλαν ένα best of και διαλύθηκαν. 
    Από το 2005 ως και το 2009 έγιναν πολλά: όλες εκτός από την Janet έγιναν μοντέλες και παράλληλα τραγουδούσαν και καμιά κορώνα για να μην ξεχαστούν. Το καλοκαίρι του 2009 κάτι ακούστηκε για reunion tour, αλλά έγινε επίσημο όταν στις 21 Νοεμβρίου 2009, άκουσον άκουσον, έκανα την πρώτη τους δημόσια εμφάνιση. Το γκρουπ αποτελούταν πλέον από τις Sanne Karlson,Fanny και Anais. Οι παραγωγωγοί τους είχε την φαεινή ιδέα να τις φιλοξενήσει στο Made In Sweden, μια εκπομπή στην σουηδική τηλεόραση που έδειχνε την προετοιμασία του album, κάτι όχι ιδιαίτερα έξυπνο, αλλά απ' ότι φαίνεται στην περίπτωση τους έπιασε αφού το lead single πήγε #1 στα charts και το album #7 και #1 στα σουηδικά i Tunes.
          
                                                         The album track by track:
      Famous: Tο lead single. Βασικά είναι cover του theme song του Made In Sweden κι η εισαγωγή στις νέες Play και στην Sanne.Μας επιβαιώνει ότι οι κοπέλες αυτές έχουν απομακρυνθεί από την ξεπερασμένη (κι ηλίθια) bubblegum pop του Us Against The World.Θα μπορούσε  να γίνει άνετα το anthem του X Factor. Φωνητικά τώρα, νομίζω ότι η Anais είναι η πιο αδύναμη ως φωνή από τις άλλες . Αλλά υπάρχουν καλύτερα τραγούδια από αυτό στο album που ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΟΥΝ SINGLES ΘΑ ΣΚΑΣΩ!  8/10
 A Line To Remember: "I know you want to take a little bit of the fame machine"
   Consequense of You: Pop gem alert!! Τα backing vocals είναι το στοιχείο που μαζί με τους εκπληκτικούς στίχους το κάνει hit material. Ένα καψουροτράγουδο καλής ποιότητας. 10/10
A Line To Remember: "I recognise the symptoms of the chemistry"
    Show Me What You Got: Είμαι αλλεργική στο autotune, αλλά εδώ θα κάνω μια εξαίρεση γιατί είναι από τις λίγες περιπτώσεις που μου αρέσει.Οι Play αφήνουν για λίγο την europop για να εξερευνήσουν το είδος της electrohop ενώ ραπάρουν σε στυλ Nadia Oh στα κουπλέ, χρησιμοποιώντας πολύ καλά synths.9/10
   A Line To Remember:  "Give me a reason and i'll be your addiction"       
  Not The Οne: Εδώ θα τα χαλάσουμε! Εντάξει, catchy τραγουδάκι, μα αμφιβάλω ότι θα μπορούσε να κάνει επιτυχία ως  δεύτερο single. Δεν έιναι ότι δεν ακούγεται, αλλά θα μπορούσε εύκολα να ήταν απομεινάρι της Kelly Clarkson. Από ότι καταλαβαίνω τα κορίτσια προσπαθούν  να αναδείξουν τις φωνητικές τους ικανότητες, αλλά, το είπα και πριν, το album έχει καλύτερα τραγούδια από αυτό με περισσότερες πιθανότητες να γίνουν hits. Φαίνονται να υστερίζουν στο ρεφρέν, κάτι που δεν τις τιμά. Καλύτερα να το είχαν απόρριψει.6/10
  A Line To Remember: "I can't take another second"
    Under My skin: Τραγούδι αρκετά μπερδεμένο και στιχουργικά και μουσικά. Μερικές φορές παραπέμπουν σε εικόνες ενοχλητικές ("She only dresses with  down").To ρεφρέν είναι άλλο ένα ζήτημα. Η r'n'b επιροή δεν δουλεύει καλά. Παρόλ' αυτά είναι ok και σίγουρα πιο πρωτότυπο από το Not The One.7/10 
   A Line To Remember:" Where she goes, she's still too perfect now".
     Trash: Μετά από τόσο μπλαζέ θέματα,καιρός ήταν να περάσουμε σε κάτι πιο dancy. Στην αρχή δεν με ξετρέλανε, αλλά σιγά-σιγά κατάλαβα ότι είναι πολύ catchy. Το μόνο πρόβλημα είναι ένας στίχος ( "First, you slit your skirt up ten inches, show some skin right up to the fringes. Then you pluck your brows like a ninja").Εντελώς ενοχλητικό. Το βλέπω για club banger. 9/10
    A Line To Remember:  You're officially trash!  
      Second Hand Love: Είναι Ok, αλλά μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτό. Είναι η επιστροφή στην europop και δεν είναι ιδιαίτερα θεαματική. Στιχουργικά λένε στον πιθανά δεσμευμένο αγαπητικό να προσέχει.  Δεν είναι δα κι άξιο skip, απλά listenable.  7/10   
  A Line To Remember:"I close my eyes and i see her reflection"
   Girls: Omg, fierce! Κρίμα που δεν το έβγαλαν single αντί του Famous, ήταν b side του μάλιστα. Dancy, clever,perfect! Κι ο στίχος είναι ένα χαστούκι στους φλώρους που μόνο μιλάνε και δεν ξέρουν τι θέλουν τα κορίτσια. Τι άλλο να πω; 10/10
A Line To Remember:"But don't fuckin' overdo it!"
   When Love Is Bleaching Bad: H μπαλάντα. Το πρώτο κουπλέ μου θυμήζει έντονα Vanessa Carlton, αλλά σύντομα εξελίσεται σε πολυφωνία και μάλιστα στα καλύτερα της. Αν και πολλές φορές οι πιανιστικές ή κιθαριστικές μπαλάντες δεν ταιριάζουν τόσο σε albums που σκοπός είναι να χορέψεις, εδώ δεν ισχύει αυτό, κάτι που ίσως ευθύνεται στα κομμάτια 4 και 5 που επιβεβαίωσαν πως υπάρχει ποικιλία. Οι φωνές τους αξίζουν προσοχή, ιδίως εδώ. 9/10
A Line To Remember : "When the love you have is beaching bad, you should paint it all your colors"
Personal Victory: Όσον αφορά την θεματολογία του, είναι independence anthem κι εγώ τα τραγούδια αυτά τα συμπαθώ. Ένας καλός τρόπος για να κλείσει το album, χωρίς πολλές υπερβολές 8/10
A Line To Remember :"I'm taking back my life!"
                                Συμπέρασμα: 
 Εγκαταλείποντας την teen pop, τα κορίτσια έδεξαν ότι μεγάλωσαν. Με την σωστή επιλογή singles, θα τα πάνε πολύ καλά. Είναι καλοδεχούμενες στον χώρο της καλής pop.
                                         9/10
                   

 

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Ή πεθαίνεις ή τα ακούς: Τα τρια πιο πιθανά χειρότερα albums του 2010

  Ψάχνετε τρια καλά προσανάματα; Ε, εδώ είναι! Τα τρια πρώτα albums του 2010 ήταν κινέζικο  βασανιστήριο για τα αυτάκια μου .
                                                       1) Katherine McPhee- Unbroken
   Κάποιος θέλει να σαμποτάρει την καριέρα της Katherine. Έτσι τα σχεδίασε όλα πολύ καλά. Την έπεισε να αλλάξει στυλ, να την κάνει από θεά ένα μπάζο που θα μπορούσε να είναι καθηγήτρια μου και να την πείσει να τραγουδίσει κάτι καρακαψούρικα pop rock που αφορούν χωρισμούς. Μόνο το Terrified μπορεί να χαρακτηριστεί καλό, άντε και το Had It All. Φωνή έχει, ευτυχώς. Κυρία. μην αναρωτιέστε μετά γιατί δεν διαβάζουμε.
                                                   Rating : 5/10
                                                      2) Kesha-Animal
           Μα καλά, πόσους πήδηξε για να της κάνουν συμβόλαιο; Είναι άφωνη, ατάλαντη και φαίνεται να έχει βρει τον έρωτα της ζωής της στο autotune. Παρόλα αυτά οφείλω να παραδεχτώ ότι έχει ωραία μαλλιά και το hit Tik Tok το ήθελα ψηλά στα τσαρτς. Όταν leakαρε το album, κόντεψα να τρελαθώ από το autotune και τα τραγούδια- εκτρώματα που ξεπηδούσαν το ένα μετά το άλλο ανελέητα. Λυπηθήτε μας ρε παιδιά! Παρόλα αυτά μερικά τραγούδια μου γυάλισαν κάπως, αλλά δεν αλλάζουν την γνώμη μου για 'κείνην. Kesha, don't be a little bitch with your chit chat, please.
                                                            Rating:4/10
                                                            3) Heidi Montag - Superficial
         Ένα από τα άτομα που μισώ πολύ σ' αυτό τον κόσμο είναι αυτή. Είναι άσχημη, έχει κάνει του κόσμου τις πλαστικές, έγινε γνωστή από ένα μπαζο-ριάλιτι που όλοι πάνε με όλους, μαλιοτραβιούνται κάτι καρακατινάρες ε, τι άλλο θες; Το album είναι μια εκνευριστικά επαναλαμβανόμενη ηλεκτρονική λούπα που χάρη στην βαρετή της φωνή(?) και το autotune, ενώ, υποτήθεται πως είναι για να χορέψεις, σε πιάνει μια γερή υπνηλία. Η καημένη προσπαθεί να το παίξει Britney Spears, αλλά, κοπέλα μου, αστο! Δεν είναι έκπληξη ότι flopαρε. Γελάω με τους στίχους φοβερά. I  fuck to get attention, λέει στο I'll Do It, κάτι που είναι 100% αληθινό. Στο ομότιτλο κομμάτι λέει They say me superficial, some call me a bitch, δείχνοντας πόσο αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω της. Τέλειο προσάναμα πάντως.Α, και μη ξεχνάτε, δώστε κάτι στο καημένο το κορίτσι για να μην μοιάζει με τραβεστί!
                                                           Rating:2/10
                 Οπαδοί της καλής μουσικής, don't try this at home.